ورود و ثبت نام

چگونه خشم فرزند اوتیستیکم را مدیریت کنم؟

خواندن این مطلب

7 دقیقه

زمان می‌برد.

چگونه خشم فرزند اوتیستیکم را مدیریت کنم؟

پرخاشگری در کودکان اوتیستیک

الگوهای رفتاری پرخاشگرایانه کودکان با اختلال طیف اوتیسم، یکی از بزرگترین چالش های والدین این کودکان می باشد که با آن دست و پنجه نرم می کنند. این الگوها، زندگی خود این کودکان، والدین و دیگر افراد خانواده شان را تحت تاثیر قرار می دهد.

مدیریت و کاهش پرخاشگری کودکان اوتیستیک

شناخت اوتیسم و ویژگی هایش، به والدین و مراقبین این کودکان کمک می کند که عوامل  موثردرایجاد طغیان خشم و رفتارهای پرخاشگرایانه فرزندشان را شناسایی  کرده و اینگونه به  فرزند خود و کاهش آن رفتارها کمک کنند.

 از طرف دیگر، راهبردهای عملی ، با پیگیری و تداوم درانجام تمرینات توسط والدین و مراقبین این کودکان درکنار درمان های علمی ،مانند درمان تحلیل رفتارکاربردی(ABA Therapy) ، در کاهش این رفتارها بسیار موثر می باشد.

تاثیرات پرخاشگری کودکان اوتیستیک

رفتارهای پرخاشگرایانه کودکان اوتیستیک،  نه تنها خود این کودکان، بلکه زندگی والدین ودیگر اعضای خانواده را ازجهات مختلف و به طرز چشمگیری تحت تاثیرقرارمی دهد. این رفتارها و مدیریتشان، یکی از بزرگترین دغدغه های والدین این کودکان می باشد.

  • تاثیر پرخاشگری کودکان اوتیستیک بر والدین

پرخاشگری کودکان اوتیستیک می تواند تعاملات اجتماعی خانواده هایشان را محدود کند، چرا که والدین در این زمینه از دو موضوع هراس دارند:

  1. خجالت از رفتار فرزندشان
  2. ترس از اینکه وقتی فرزندشان به طور ناگهانی عصبانی می شود و پرخاشگری می کند، نتوانند او را کنترل و مهار کنند.

  هر چه فرزندان اوتیستیک بزگتر می شوند،انتقالشان درمواقع بروز طغیان خشم و رفتارهای پرخاشگرایانه به مکان های امن تر، آرامتر و متناسب با شرایط حسی آنها، به مراتب سخت تر از زمانی است که کم سن تر هستند.

  • تاثیر پرخاشگری کودکان اوتیستیک بر دیگر اعضای خانواده

خواهران و برادرانِ کودکان بااختلال اوتیسم نیز تحت تاثیر رفتارهای پرخاشگرایانه و طغیان خشم آنها قرار می گیرند. تمایل زیادی به انزوا و تنهایی دارند و احتمال ابتلاء آنها به اضطراب و افسردگی  نیز بیشتر می باشد.

  • تاثیر پرخاشگری کودکان اوتیستیک بر خود کودک

 همکلاسی ها و افراد دیگری که با کودکان اوتیستیک در ارتباطند، آنها را از رویدادهای اجتماعی طرد و محروم می سازند.  آنها با این کارمی خواهند از درگیری های فیزیکی احتمالی جلوگیری کنند. زیرا احتمال وقوع درگیری های فیزیکی در اثرطغیان خشم و یا رفتارهای پرخاشگرایانه افراد اوتیستیک وجود دارد.

  • تاثیر پرخاشگری کودکان اوتیستیک بر شرایط اقتصادی خانواده

داشتن فرزند اوتیستیک از لحاظ اقتصادی هم برای خانواده هایشان چالش برانگیز است. براساس آمار، خانواده هایی که فرزند اوتیستیک دارند نسبت به خانواده هایی که فرزند اوتیستیک ندارند، سالانه هزینه ی بیشتری را صرف خدمات پزشکی و درمانی می کنند؛ این هزینه ها شامل ویزیت دکتر، جلسات کاردرمانی و تهیه دارو می باشد.

 این هزینه ها ضروری و مربوط به اصلاح رفتار کودکان اوتیستیک، کاهش پرخاشگری آنها و دیگر موارد برنامه ریزی شده برای بهبود رفتار و شرایطشان می باشد.

علت رفتارهای پرخاشگرایانه کودکان اوتیستیک

پرخاشگری و طغیان خشم، روش های غیر کلامی کودکان اوتیستیک می باشند .معنای این رفتارها این است که در حال حاضر در محیطی که حضور دارند، چیزی برایشان نامناسب است. این رفتارها می توانند دلایل مختلفی داشته باشند.

 بررسی و مرور مشکلات رفتاری کودکان اوتیستیک توسط والدین یا مراقبینشان به آنها کمک می کند تا متوجه دلیل رفتارهای مشکل ساز آنها شوند.

  • اختلالات حسی

برخی افراد اوتیستیک ممکن است دچار اختلال حسی هم باشند. در این صورت، عامل رفتارهای پرخاشگرایانه و طغیان خشم  آنهامی تواند صدای بلند، نور زیاد و و بو های قوی باشد.

عدم توجه به این عوامل، احتمال بروز خشونت و پرخاشگری فرد اوتیستیک را بالا می برد.  

- حساسیت بیش از حد به صدا(بیش حسی شنیداری)

 برخی از کودکان اوتستیک نسبت به صدا حساس هستند. در این موارد، هدفون های حذف صدا راه حلی مناسب برای کاهش رفتارهای پرخاشگرایانه آنهاست.

- حساسیت بیش از حد به نور(بیش حسی بینایی)

اگرکودک اوتیستیک نسبت به نور، حساسیت زیادی دارد،راهکارهای زیر می توانند در کاهش پرخاشگری و رفتارهای چالش برانگیزکودک موثر باشند:

  1. کم کردن نورمحیط
  2. تغییر لامپی که نور شدید دارد به لامپی با نور ملایمتر
  • حساسیت بیش از حد به بو (بیش حسی بویایی)

والدین برای کاهش پرخاشگری کودکان اوتیستیک خود که نسبت به بو حساس هستند، لازم است به موارد زیر توجه کرده و ذهن آگاه باشند:

  1. عدم استفاده از عطر و ادکلنهایی با رایحه تند
  2. عدم استفاده از مواد شوینده شیمیایی قوی و استفاده از مواد بی بو

 اگر فرزند اوتیستیک شما حساسیت حسی نسبت بو دارد، یادتان باشد موقع صرف غذا، مواد غذایی که بوی زیادی دارند را سر سفره نگذارید، چرا که ممکن است منجر به پرخاشگری فرزندتان شود.

  • ضعف در مهارت خودتنظیمی

بیشتر اوقات، علت پرخاشگری کودکان اوتیستیک، چالش در خودتنظیمی احساسات و کنترل عواطف و رفتارهایشان می باشد.

این به معنای توجیه کردن رفتار کودکان اوتیستیک نیست، اما بیانگر این موضوع است که چرا پرخاشگری آنها می تواند جنبه ی فیزیکی پیدا کند؛زمانی که کودک توجه مورد نیازش را دریافت نمی کند و یا ثبات و پایداری که می خواهد را تجربه نمی کند، برای در دست گرفتن کنترل خود و شرایط، رفتارهای پرخاشگرایانه می کند.

  • دلایل دیگر

ممکن است فرزند شما برای عدم انجام کاری که آن را دوست ندارد، پرخاشگری کند. برای مثال، ممکن است زمانی که از او می خواهید پشت میز بنشیند و کاری را انجام دهد که دوست ندارد، خودش را روی زمین پرت کند یا پشت سر هم بخواهد که به دستشویی برود.

براساس تحقیقات، یکی دیگر از موقعیت هایی که کودکان اوتیستیک در آن پرخاشگری می کنند، زمانی است که وسیله مورد علاقه آنها در اختیارشان قرار نمی گیرد؛ مانند زمانی که وسیله ی الکترونیکی (موبایل؛ تبلت و…)  را می خواهند که بازی کنند، اما والدین آن را در اختیارشان قرار نمی دهند.

برخی اوقات به دلیل دسترسی پیدا نکردن به وسیله ای که می خواهند نیز، ممکن است رفتارهای پرخاشگرایانه فیزیکی از خود نشان دهند. حتی ممکن است کسی را کتک زده و یا به چیزی لگد بزنند.

روش های موثر در کاهش رفتارهای پرخاشگرایانه کودکان اوتیستیک

روش ها و چک لیستهای مختلفی وجود دارد که والدین با استفاده از آنها می توانند متوجه خواسته فرزندشان شده و خشم و پرخاشگری فرزندشان را کاهش دهند.

  • شناسایی علت پرخاش

اولین کاری که  والدین این کودکان  لازم است انجام دهند، این است که منبع پرخاشگری  فرزندشان را شناسایی کنند. اگر چیزی در محیط آموزشی و یا زندگی آنها وجود دارد که آزارشان می دهد ،والدین می توانند تنظیمات و یا اصلاحاتی انجام دهند تا محیط از نظر حسی برای کودک اوتیستیک مناسب تر شود.

 شناسایی عامل پرخاشگری و و روش های جلوگیری از تحریکات محیطی می توانند نقش موثری در کاهش مشکلات رفتاری کودکان اوتیستیک داشته باشند.

  • کاردرمانی

تحقیقات نشان داده است که “درمان تحلیل کاربردی رفتار” (ABA Therapy) هم، روش موثر دیگری برای ایجاد پایداری مثبت در کاهش علائم اوتیسم، خشم کودکان اوتیستیک و تغییر رفتارشان می باشد.

  • دارودرمانی

برخی خانواده ها در کنار برنامه درمانی (کاردرمانی) فرزندشان، ازدارو هم استفاده می کنند.

مطالعات فعلی نشان می دهد که دارو رسپریدون در کاهش رفتارهای پرخاشگرایانه کودکان اوتیستیک موثر است. استفاده از دارو در کنار اقدامات دیگر، تصمیمی کاملا شخصی ،و اغلب مورد بحث، و اولین گزینه خانواده هاست.

 اگر از دارو برای بخشی از برنامه درمانی فرزندتان  و برای اصلاح رفتار او استفاده می کنید، حتما با پزشک متخصص یا متخصصین حوزه رشد(روانشناسان و …) مشورت کنید و از مزایا و معایب استفاده دارو برای فرزند خود مطلع شوید.

نکته مهم

لازم است بدانیم که یک راه حل مشخص و یکسان برای کاهش رفتارهای پرخاشگرایانه کودکان اوتیستیک وجود ندارد، چرا که هر یک از این کودکان، موجوداتی  کاملا منحصر به فرد می باشند. از طرف دیگر، احتمال این موضوع زیاد است که فرد، علاوه بر اوتیسم مسئله پزشکی دیگری نیز داشته باشد و این مسئله می تواند بر روند درمان او تاثیرگذار باشد.

آیا پرخاشگری نشانه اوتیسم است؟

هیچ شواهدی مبنی براینکه پرخاشگری نشانه اوتیسم است وجود ندارد.اوتیسم تاخیر رشدی و موضوعی جهانی است که بر کلام، ارتباط، مهارتهای اجتماعی، خودآگاهی، کنترل عواطف و رفتارها، توانایی شناخت احساسات و درک زبان بدن فرد اوتیستیک تاثیر می گذارد.

جان کلام

پرخاشگری، اغلب نشانه ناکامی است که دراثر نبود ارتباط و درک نشدن اتفاق می افتد. وقتی که افراد به عنوان فرد اوتیستیک شناخته می شوند، چیزهای بسیاری را از دست می داده و محرومیت های زیادی را تجربه میکنند.

در پایان، لازم است بدانیم که افراد اوتیستیک با بقیه افراد تفاوت زیادی ندارند. آنها هم احساساتی مشابه احساسات افراد غیر اوتیستیک را تجربه می کنند. اگر اغلب اوقات، عمیق و خردمندانه  به آنها نگاه کنیم، احساسات زیبا و فوق العاده ای دارند. با این طرز فکر می توانیم به آنها احترام گذاشته و بیشتر درکشان کنیم.

ترجمه محتوا: شیمامیرمحسنی

درباره نویسنده



نظرات کاربران



دیدگاهتان را بنویسید

4 × سه =

مطالب مرتبط



جستجو کنید ...

دسته بندی مطالب

آخرین رویداد ها

پنجشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۲

ساعت : ۱۷:۰۰

نیاز به راهنمایی دارید? گفتگو با ما